Termin DevOps powstał jako połączenie słów „development" i „operations", odzwierciedlając potrzebę ściślejszej współpracy między zespołami odpowiedzialnymi za tworzenie oprogramowania a zespołami zajmującymi się utrzymaniem infrastruktury i środowisk produkcyjnych.
Wcześniej te dwa obszary funkcjonowały często jako odrębne działy o różnych priorytetach — programiści koncentrowali się na dostarczaniu nowych funkcjonalności, natomiast zespoły operacyjne priorytetowo traktowały stabilność środowiska.
Rozwój podejścia DevOps przebiegał stopniowo, wraz z upowszechnieniem metodyk zwinnych w zarządzaniu projektami programistycznymi. Wraz z rosnącą częstotliwością wydań oprogramowania pojawiła się potrzeba automatyzacji procesów testowania i wdrażania, co doprowadziło do powstania i rozpowszechnienia narzędzi wspierających integrację ciągłą.
Kolejnym istotnym etapem było upowszechnienie technologii konteneryzacji, która umożliwiła pakowanie aplikacji wraz z ich zależnościami w przenośne jednostki, ułatwiając tym samym spójne uruchamianie oprogramowania w różnych środowiskach.
Obecnie DevOps rozumiany jest nie tylko jako zbiór narzędzi, lecz również jako kultura organizacyjna promująca współodpowiedzialność za jakość i stabilność dostarczanego oprogramowania na każdym etapie jego cyklu życia.